Το 1935, ο Ταύρος αποσπάστηκε από το Δήμο Αθηναίων και αποτέλεσε αυτόνομη Κοινότητα. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1943, η Κοινότητα Ταύρου μετατράπηκε σε Δήμο.

Πηγή: ΦΕΚ 22Α/29.01.1943

Την περίοδο 1939–1978, η Κοινότητα και, αργότερα, η Δημοτική Αρχή Ταύρου στεγάζονταν στο κτήριο που σήμερα βρίσκεται το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, στην οδό Πειραιώς 206 (Σούτος, 1983).

Το 1981, η Δημοτική Αρχή μεταφέρθηκε σε νέο κτίριο σε οικόπεδο έκτασης 2.250 τ.μ., επί των οδών Πειραιώς και Επταλόφου. Η έκταση αυτή είχε παραχωρηθεί στον Δήμο Ταύρου το 1969 με δωρεά. Στο σημείο αυτό ανεγέρθηκε το Δημαρχείο, το οποίο λειτούργησε έως τη συνένωση του Δήμου με το Μοσχάτο το 2010 (ΦΕΚ 87Α/7-6-2010). Σύμφωνα με έναν κάτοικο του Ταύρου η έκταση αυτή ήταν κενή πριν από την εγκατάσταση του Δημαρχείου:

Εκεί που είναι το Δημαρχείο τώρα ήτανε μια αλάνα που υπήρχανε κάτι σκαλωσιές με μια ταμπέλα η οποία σιγά-σιγά ξηλώθηκε και έλεγε, «προσεχώς εδώ θα ανεγερθεί το Δημαρχείο του Ταύρου!». […] Όταν έγιναν οι πρώτοι σεισμοί στην Αθήνα το ’81 δεν υπήρχε το Δημαρχείο ακόμα και εκεί ας πούμε ο Δήμος έχτισε μεγάλες σκηνές του Στρατού και κατέβαινε ο κόσμος από την 7όροφη που ήτανε δίπλα και έμενε δίπλα στις σκηνές. Μετά χτίστηκε το Δημαρχείο (Θεόδωρος, συνέντευξη 26/09/2016 στη Νικολίνα Μυωφά).