Παράλληλα με το Υπουργείο Πρόνοιας την μεταπολεμική περίοδο (1950-1974) δρούσε ένας ακόμα φορέας παροχής κοινωνικής κατοικίας, ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ). Ο ΟΕΚ ιδρύθηκε το 1954 με στόχο να καλύψει τις ανάγκες σε στέγη των μισθωτών υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι δεν διέθεταν την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσουν κατοικία. Η παραχώρηση έτοιμων κατοικιών ήταν και η συνηθέστερη ακολουθούμενη στεγαστική πολιτική του ΟΕΚ την περίοδο αυτή. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου, ο ΟΕΚ δεν δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή του Ταύρου. Τα μοναδικά συγκροτήματα κοινωνικής κατοικίας που ανεγέρθηκαν στην περιοχή ήταν αυτά του Υπουργείου Πρόνοιας.
Από το 1975 έως το 2011, ο ΟΕΚ συνέχισε ως ο κύριος δημόσιος φορέας παροχής κοινωνικής κατοικίας στην Ελλάδα. Την περίοδο αυτή και συγκεκριμένα το 1998 κατασκευάστηκε στον Ταύρο το μοναδικό συγκρότημα εργατικών πολυκατοικιών του ΟΕΚ. Το συγκρότημα «Ταύρος I», βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τα συγκροτήματα του Υπουργείου Πρόνοιας, και αποτελείται από 3 πολυκατοικίες των έξι ορόφων με συνολικά 78 διαμερίσματα (Σταυρίδης κ.ά., 2009). Ο ΟΕΚ έδωσε τα διαμερίσματα στους δικαιούχους, εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, μετά από κλήρωση με βάση κάποια κριτήρια, κοινωνικά και εντοπιότητας. Οι δικαιούχοι έπρεπε να εξοφλήσουν ένα χαμηλό ποσό σε μηνιαίες δόσεις για να αποκτήσουν την κατοικία τους.
Μετά τα Σφαγεία συνεχίζοντας, λίγο πιο κάτω […] έχουνε φτιαχτεί κάποιες πολυκατοικίες οι οποίες δόθηκαν με δάνειο στον κόσμο. [….] Αυτοί είναι νέοι κάτοικοι του Ταύρου, δηλαδή είναι κάτοικοι της τελευταίας 10ετίας-15ετίας. Απ’ ότι ακούμε σε αυτές τις πολυκατοικίες υπάρχουν και τρομερά προβλήματα λόγω της κρίσης. Άνθρωποι που πήρανε δάνεια και που μπορεί να βρέθηκαν άνεργοι κλπ και δυσκολεύονται να τα αποπληρώσουν (Θεόδωρος, συνέντευξη 02/11/2016 στη Νικολίνα Μυωφά).


Το συγκρότημα στον Ταύρο είναι ένα από τα τελευταία που ανοικοδόμησε ο ΟΕΚ στην Αττική, με το Ολυμπιακό Χωριό στους Θρακομακεδόνες του Δήμου Αχαρνών να αποτελεί το τελευταίο έργο, το 2004.
Επιπλέον, ο ΟΕΚ, πέρα από την κατασκευή συγκροτημάτων, ιδιαίτερα μετά το 1975, χορηγούσε χαμηλότοκα δάνεια για την αγορά κατοικίας ή επιδοτούσε το ενοίκιο στους δικαιούχους. Κάτοικος του Ταύρου θυμάται χαρακτηριστικά ότι απέκτησε το διαμέρισμά της σε μία από τις προσφυγικές πολυκατοικίες του Υπουργείου Πρόνοιας, μέσω δανείου του ΟΕΚ. Με αυτόν τον τρόπο αναδεικνύεται ότι, παρόλο που το Υπουργείο Πρόνοιας δεν παρείχε πλέον κοινωνική κατοικία, ο στόχος της παροχής στέγης σε όσους δεν μπορούσαν να αποκτήσουν με δικά τους μέσα συνεχιζόταν μέσω του ΟΕΚ:
Το πήρα 9,5 εκατομμύρια δρχ. αυτό τότε. Ναι, με το δάνειο. Εάν δεν υπήρχε το δάνειο δεν θα μπορούσα να το πάρω αυτό, έτσι;. Με εξυπηρέτησε το θέμα του δανείου του ΟΕΚ. Αυτό είναι. […] (Δήμητρα, συνέντευξη 13/07/2016 στη Νικολίνα Μυωφά).
Από το 2012, στο πλαίσιο των ακολουθούμενων πολιτικών λιτότητας εξαιτίας της κρίσης χρέους, ο ΟΕΚ έπαψα να λειτουργεί και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει φορέας που να ασκεί κοινωνική πολιτική για την κατοικία.
