Στην περιοχή των Άνω Νέων Σφαγείων, βόρεια της σιδηροδρομικής γραμμής του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος (ΟΣΕ), κοντά στην εκκλησία του Εσταυρωμένου, το 1930 ο τότε πρωθυπουργός, Ελευθέριος Βενιζέλος ζήτησε από τον υπουργό Πρόνοιας να κατασκευάσει κατοικίες για τη στέγαση των προσφύγων. Όμως, προτάθηκε στον Βενιζέλο, ως εναλλακτική λύση, η έκταση αυτή να δοθεί σε συνεταιρισμό, να γίνει η οικοπεδοποίησή της και να διαμοιραστούν τα οικόπεδα αυτά στους πρόσφυγες οι οποίοι είτε με αυτοστέγαση είτε με κατά παραγγελία οικοδόμηση θα κατασκεύαζαν την κατοικία τους. Έτσι, λοιπόν, έγινε σύσταση συνεταιρισμού και οι πρόσφυγες που είχαν την οικονομική δυνατότητα αγόρασαν τα οικόπεδα που δημιουργήθηκαν και έπειτα, με δική τους ευθύνη, κατασκεύασαν στα οικόπεδα αυτά την κατοικία τους. Τελικά, στην έκταση αυτή κατασκευάστηκαν 55 ιδιόκτητες κατοικίες (Σούτος, 1983).

Το υπόλοιπο τμήμα της περιοχής του Εσταυρωμένου, πέρα από την έκταση που δόθηκε για τη στέγαση των Μικρασιατών προσφύγων, ήταν γεμάτο περιβόλια. Όπως θυμάται ενας κάτοικος του Ταύρου:      

Στον «Εσταυρωμένο», στον κάτω Ταύρο, η γιαγιά μου μας έστελνε να πηγαίνουμε να μαζεύουμε χαμομήλια, ήταν όλο περιβόλια (Θεόδωρος, συνέντευξη 26/09/2016 στη Νικολίνα Μυωφά).