Οι πρώτες πολυκατοικίες που κατασκευάστηκαν στο συνοικισμό του Ταύρου μετά από την κατεδάφιση τμήματος της παραγκούπολης της «Παναγίτσας» ήταν αυτές που ανεγέρθηκαν το 1936 καθώς και το 1950 στο Ο.Τ. 1Γ, έκτασης 9.687 τ.μ., μεταξύ των οδών Πειραιώς-Θράκης-Κλαζομενών και Καραϊσκάκη. Οι πολυκατοικίες ήταν διατεταγμένες σε παράλληλους στοίχους μέσα στο Ο.Τ., το οποίο χωριζόταν σε δύο τμήματα από την οδό Κατσιγιάννη. Σύμφωνα με κατοίκους του Ταύρου ανάμεσα στις πολυκατοικίες υπήρχαν δαιδαλώδη δρομάκια. 

Το κύριο χαρακτηριστικό αυτού εδώ πέρα του συνοικισμού ήτανε το εξής: όπως και στη Λεωφ. Αλεξάνδρας ήτανε 2-3 στη σειρά. Ήτανε παράλληλες αλλά, κοίτα να δεις τώρα τι γίνεται, ήτανε πολύ δαιδαλώδες, το ανάμεσά τους […] (Θεόδωρος, συνέντευξη 26/09/2016 στη Νικολίνα Μυωφά).

Ρυμοτομικό σχέδιο Ο.Τ. 1Γ.

Πηγή:  Λουκόπουλος κ.α., 1990, 35

Σε αυτές τις 8 πολυκατοικίες στεγάστηκαν πρόσφυγες που κατοικούσαν κυρίως στην παραγκούπολη της «Παναγίτσας» (Σούτος, 1983). Οι 6 πρώτες ήταν διώροφες και ανεγέρθηκαν από το Υπουργείο Πρόνοιας το 1937. Το συγκρότημα αυτό ήταν γνωστό ως τα «διώροφα του Μεταξά», αφού κατασκευάστηκαν την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά. Σύμφωνα με κατοίκους του Ταύρου μια πυρκαγιά που ξέσπασε στην Παραγκούπολη της Παναγίτσας υπήρξε η αφορμή για την ανοικοδόμηση των πολυκατοικιών αυτών.

Και μια πυρκαγιά εδώ πέρα, περίπου το ’35, μια πυρκαγιά στη Παναγίτσα […] έγινε αφορμή για να γίνει η αντικατάσταση με τις προσφυγικές του ’37-’38 (Απόστολος, συνέντευξη 13/04/2016 στη Νικολίνα Μυωφά).

Οι υπόλοιπες 2 ήταν τριώροφες και κατασκευάστηκαν από το Υπουργείο Ανοικοδομήσεως, πολύ αργότερα το 1950.

Ο συνολικός αριθμός των διαμερισμάτων στο ΟΤ 1Γ ήταν 136, με πολύ μικρό εμβαδό: 39-45 τ.μ. για τις διώροφες και 35-56 τ.μ. για τις τριώροφες (Λουκόπουλος κ.ά., 1990: 33).

Τα διαμερίσματα αυτά παραχωρούνταν στους δικαιούχους πρόσφυγες μέσω κλήρωσης και με την αποπληρωμή ενός ποσού ίσου με το κόστος κατασκευής, αποκτούσαν την κυριότητά τους.

Ήτανε προσφυγικά σπίτια για τα οποία αποζημιώθηκε το Ελληνικό κράτος από τις ανταλλάξιμες περιουσίες και μετά τα ξανα-χρεώσανε στους πρόσφυγες να τα ξανα-πληρώσουνε και γινότανε χαμός! (Λεωνίδας, συνέντευξη 25/01/2017 στη Νικολίνα Μυωφά).