Πρόγραμμα ανέγερσης συγκροτημάτων κοινωνικής κατοικίας στις περιοχές «Γερμανικά» παραπήγματα, παραγκούπολη της «Παναγίτσας» καθώς και στην έκταση του ορφανοτροφείου Χατζηκώστα.

Η ανέγερση των συγκροτημάτων κοινωνικής κατοικίας στον Ταύρο, για τη στέγαση προσφύγων και εσωτερικών μεταναστών που κατοικούσαν σε παραπήγματα, ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950 και ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Οι νέες πολυκατοικίες ανεγέρθηκαν στη θέση των παραπηγμάτων, ύστερα από κατεδάφισή τους, αλλά και σε έκταση που περιήλθε στο δημόσιο μέσω απαλλοτρίωσης. Συνολικά ανεγέρθηκαν 72 πολυκατοικίες.

Συγκεκριμένα, το διάστημα 1953-1954 κατασκευάστηκαν 5 πολυκατοικίες,  τριών και τεσσάρων ορόφων σε τμήμα της έκτασης όπου βρίσκονταν τα «Γερμανικά» παραπήγματα.Στην ίδια έκταση ολοκληρώθηκε και το εκτεταμένο πρόγραμμα εξυγίανσης της περιοχής του Ταύρου, με την κατεδάφιση και των τελευταίων παραγκών. Η κατεδάφισή τους πραγματοποιήθηκε την περίοδο 1962-1964, ενώ η ανέγερση του συγκροτήματος των πολυκατοικιών έγινε την περίοδο 1969-1971. Το συγκρότημα αυτό αποτελείται από 14 πολυκατοικίες εξαώροφες, επταώροφες και εντεκαώροφες.

Την περίοδο 1956-1957 πραγματοποιήθηκε η ανοικοδόμηση των 32 τετραώροφων πολυκατοικιών στην έκταση του ορφανοτροφείου Χατζηκώστα, η οποία περιήλθε στο Υπουργείο Πρόνοιας έπειτα από απαλλοτρίωση. Μετά την ανέγερση των 32 αυτών πολυκατοικιών, το πρόγραμμα εξυγίανσης της περιοχής από τα παραπήγματα συνεχίστηκε.

Στη θέση των πρόχειρων κατασκευών στην παραγκούπολη της Παναγίτσας ανεγέρθηκαν συγκροτήματα 12 τετραώροφων πολυκατοικιών την περίοδο 1966–1967, και 8 πολυκατοικιών διαφορετικού ύψους την περίοδο 1969–1971 (Σούτος, 1983). Οι πολυκατοικίες της δεύτερης περιόδου κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και διαφέρουν από τις προηγούμενες, καθώς πρόκειται για πολυώροφα κτήρια. Συγκεκριμένα, το συγκρότημα αυτό αποτελείται από 2 εξαώροφες, 3 επταώροφες και άλλες 3 δεκαώροφες πολυκατοικίες. Παρόλο που οι πολυκατοικίες αυτές κατασκευάστηκαν την περίοδο της δικτατορίας, ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου είχε ήδη βάλει τα θεμέλια για τη δημιουργία του συγκροτήματος πολυκατοικιών στις 15 Ιουνίου του 1965.

Η παραγκούπολη της Παναγίτσας, όπως είχε διαμορφωθεί, λίγο πριν την κατεδάφιση των παραπηγμάτων.

Τα διαμερίσματα στις πολυκατοικίες αυτές δόθηκαν στους δικαιούχους με τη διαδικασία της κλήρωσης, ανάλογα με τον αριθμό των μελών της οικογένειάς τους.

Εκτός από τους παραπηγματούχους του Ταύρου, στις πολυκατοικίες αυτές στεγάστηκαν και κάτοικοι από άλλες περιοχές της Αθήνας και του Πειραιά (Βασιλικιώτη, 1975), μεταξύ των οποίων και από το Δουργούτι (Νέος Κόσμος).